Wersja 24

Zarządzanie projektem, cały system

Instalacja

Baza danych referencyjnych, katalog elementów:

W wersji V24 wprowadzamy jako standard, że każda instalacja programu używa własnej bazy danych referencyjnych. Nowa instalacja nie odwołuje się więc do istniejącej bazy danych, a istniejące instalacje pracują bez zakłóceń z dotychczasową bazą.

  • Baza danych referencyjnych V24 znajduje się zwykle w \DIETRICHS24\DBA\GER.

  • Również przy instalacji równoległej używana jest baza danych referencyjnych dostarczana przez Dietrich's. Jeśli dane z istniejących referencji mają zostać przejęte, można to zrobić później poprzez wymianę danych.

  • Baza danych referencyjnych dostarczana przez Dietrich's znajduje się zawsze dodatkowo w podkatalogu wersji, np. \DIETRICHS24\DBA\GER\24_01. Jest ona dostępna jako wersja oryginalna do wymiany danych.

Więcej informacji znajdą Państwo w instrukcji instalacji.

Ogólnie

Aby sprostać różnym potrzebom i gustom, oferujemy dla interfejsu zestaw schematów kolorystycznych. W zarządzaniu projektami są one ustawiane oddzielnie dla każdego programu w "5-04 Interfejs, pasek ikon, rozmiar czcionki". Przepracowaliśmy i rozszerzyliśmy te schematy kolorystyczne: Light Grey, Modern Planer a dla chętnych eksperymentów także Modern Pink, Smaragd i Light Forest. Mają teraz bardziej harmonijny wygląd, co nie tylko wygląda lepiej wizualnie, ale jest też ergonomiczne, ponieważ mniej męczy oczy. Wypróbuj, które ustawienie pozwala Ci najlepiej pracować.

Projekt, zarządzanie projektem

Na ekranie startowym oferowane są ostatnio otwierane pozycje. Można je tam otworzyć bezpośrednio, bez najpierw przechodzenia przez katalogi i projekty w zarządzaniu projektami. Aby umożliwić to w każdej chwili, okno startowe można teraz wywołać funkcją 1-01; najlepiej więc po prostu wpisać skrót klawiaturowy 1-01.

Wielokrotnie okazało się przydatne zapisywanie lub wysyłanie razem z projektami także używanych ustawień. Teraz ustawienia dla magazynów maszyn dla linii ciesielskich i stacji ściennych są wyświetlane i mogą być zarządzane w projektach w kategorii "Ustawienia".

Zarządzanie ustawieniami, środowiska pracy, dane centralne

Środowisko pracy - wymiana danych: Zwłaszcza po instalacji i do synchronizacji w zespole wymiana danych ze środowiskami pracy (Bauwerk 1-3-5) jest ważną funkcją do zarządzania ustawieniami. W tej funkcji osiągnięto następujące usprawnienia:

Brak kopiowania zbędnych plików:

  • W katalogu wybranym w prawej części dialogu mogą znajdować się pliki, których nie ma po lewej stronie (aktualne przed-katalog, %DHPVOR%). Dotychczas wszystkie te pliki były kopiowane do przed-katalogu i w ten sposób np. kopiowano zbędne szablony planów, ale również ogólne pliki niezwiązane z naszym systemem. Teraz automatycznie kopiowane są tylko brakujące pliki dsi.

Brak przerwania przy uszkodzonym pliku

  • Jeśli przy otwieraniu aktualnego przed-katalogu (%DHPVOR%) lub katalogu po prawej stronie otworzono uszkodzony plik, dotychczas funkcja była przerywana. Zaczynało się mozolne poszukiwanie.

    • Teraz pojawia się dialog z nazwą uszkodzonego pliku.

    • Nazwa jest automatycznie kopiowana do schowka, można ją więc wkleić Ctrl+V do dokumentu i zbierać.

    • Po naciśnięciu Ok funkcja pomija uszkodzony plik i kontynuuje działanie.

    • Może wystąpić kilka uszkodzonych plików. Dla każdego pojawia się komunikat. Wówczas każda nazwa pliku powinna być zbierana ze schowka poprzez Ctrl+V w dokumencie.

  • Na koniec uszkodzone pliki można usunąć za pomocą odpowiednich narzędzi (Eksplorator, TotalCommander, ..).

Szybkość otwierania dialogu wymiany danych

  • W przed-katalogu znajduje się bardzo wiele plików. Dotychczas otwarcie dialogu zwykle zajmowało kilka minut. Dzięki odpowiedniej optymalizacji wewnętrznych procesów czas ten został znacznie skrócony. W sytuacji testowej z 6 min do 18 sek.

Synchroniczne otwieranie drzew

  • Jeśli w jednym drzewie (np. po prawej, środowisko pracy) marker myszy ustawiony jest na wpisie, to w drugim drzewie (w przykładzie po lewej, aktualne ustawienia) wybierany jest możliwie taki sam wpis. Jeśli tam jeszcze nie istnieje, to gałąź drzewa jest otwierana tak daleko, jak to możliwe.

  • Dzięki temu od razu widać, czy wpis już istnieje i jakie inne wpisy znajdują się w tym obszarze. Można też wygodnie krok po kroku porównywać ustawienia.

Opcje nadpisywania i przejmowania: W drzewie (np. po prawej, środowisko pracy) zaznaczane są wiele lub wszystkie ustawienia i naciskany jest przycisk strzałki, aby je przenieść. Jeśli funkcja natrafiała na już istniejące ustawienia, dotychczas oferowano opcje "Tak", "Tak, wszystkie" i "Nie". Opcje zostały teraz rozszerzone:

  • U góry w dialogu do nazwy ustawienia wyświetlana jest także kategoria (główna gałąź), plik i grupa. Dzięki temu dużo czytelniej widać, o jakie ustawienie chodzi.

  • Tak: Wyświetlane ustawienie zostanie nadpisane i funkcja będzie kontynuować przenoszenie. Przy następnym już istniejącym ustawieniu dialog pojawi się ponownie.

  • Tak, wszystkie: Wyświetlane ustawienie zostanie nadpisane i funkcja będzie kontynuować przenoszenie. Wszystkie kolejne już istniejące ustawienia również zostaną nadpisane bez ponownego wyświetlania dialogu.

  • Zmieniono nazwę: Oferowane jest przeniesienie ustawienia pod inną nazwą. Istniejące ustawienie pozostaje zachowane, a przeniesione zostanie zapisane pod nową nazwą. Następnie funkcja kontynuuje przenoszenie i przy kolejnym już istniejącym ustawieniu dialog pojawi się ponownie.

  • Nie: Wyświetlane ustawienie nie zostanie nadpisane, czyli to ustawienie nie zostanie przeniesione. Następnie funkcja kontynuuje przenoszenie i przy następnym już istniejącym ustawieniu dialog pojawi się ponownie. Dzięki temu można krok po kroku zdecydować, które z aktualnych ustawień mają zostać nadpisane.

  • Brak: Wyświetlane ustawienie nie zostanie nadpisane, czyli to ustawienie nie zostanie przeniesione. Również przy wszystkich pozostałych już istniejących ustawieniach nie będzie nadpisywania ani przenoszenia, i dialog nie pojawi się więcej. Dzięki temu wygodnie w jednym kroku można przejąć wszystkie nowe ustawienia, które jeszcze nie istnieją w aktualnych ustawieniach.

Do tej pory przy przejmowaniu przynależności do grupy i statusu ulubionych priorytet miała lewa strona. Ustawienie tam pozostawało zachowane lub było przejmowane. Teraz zaznaczeniem pola wyboru nad drzewem priorytet można przenieść na stronę prawą.

Wyświetlanie, wejścia ogólnie

Interfejs, szybkość na ekranie: Direct2D jest ustawiany automatycznie.

Obsługujemy różne systemy graficzne: GDI jest naszym aktualnym standardem, ponieważ działa na wszystkich urządzeniach i jest niezależne od karty graficznej. Direct2D stosujemy opcjonalnie dla modelu drutu i elementów płaszczyzn. Ponieważ wykorzystuje kartę graficzną, jest znacznie szybszy niż GDI. Direct2D jest obecnie wspierany przez wszystkie karty graficzne. Dlatego ustawiamy automatycznie Direct2D jako opcję domyślną. Wydajniejszy system jest używany bez dodatkowych czynności. Jeśli w "1-7-2 Elementy ekranu" ponownie ustawisz GDI, ustawienie to zostanie zachowane; należy wtedy znów zmienić na Direct2D w tym miejscu.

Wyświetlanie modelu drutu z Direct2D jest znacznie szybsze niż z GDI. W Direct2D do tej pory wygładzanie krawędzi (antyaliasing) było automatycznie włączone. Pochylone linie wyglądają dzięki temu znacznie gładsze, nie mają schodków wynikających z reprezentacji pikseli. Linie są jednak nieco grubsze. Teraz w 1-7-2 Elementy ekranu wygładzanie krawędzi dla Direct2D może być również wyłączone. Wybierz ustawienie, które najlepiej odpowiada Twoim potrzebom.

Dzięki funkcji wyszukiwania w dialogach palet można wyszukiwać parametry i szybko do nich przejść. Jest to bardzo pomocne w obszernych dialogach, zwłaszcza w nowych dialogach wejściowych dla konstrukcji okien i drzwi. Funkcja ta została teraz zaprojektowana tak, że wpisany tekst zostanie zawsze znaleziony, niezależnie czy znajduje się na początku, końcu czy w środku tekstu; nie trzeba używać symboli wieloznacznych (?, *). Ponadto wyszukiwanie nie rozróżnia wielkości liter. Przykład: wyrażenie wyszukiwania "tekstura" znalazłoby również następujące wpisy: "Tekstura dla.." / "zestaw tekstur dla .." / "żądana tekstura".

Wybór - Łańcuch polygonów (Przecinanie) / Łańcuch polygonów (Okno)

Do wyboru obiektów dostępne są obecnie różne tryby ('L=Linia', 'K=Przecinanie', 'N=Okno', 'V=Poprzednie' i 'A=Podobne') w różnych programach ('Bauwerk','PlanCad' itp.). Istniejące tryby zostały uzupełnione o dwa kolejne sposoby:

  • 'P = Łańcuch polygonów (Przecinanie)' Obiekty są dodawane do bieżącego wyboru, gdy tylko zostaną przecięte przez łańcuch polygonów lub znajdują się całkowicie wewnątrz łańcucha polygonów.

  • **'Q = Łańcuch polygonów (Okno)' **Obiekty są dodawane do bieżącego wyboru tylko wtedy, gdy znajdują się całkowicie wewnątrz łańcucha polygonów.

Łańcuch polygonów może być swobodnie definiowany przez dowolny wybór punktów. Przyciąganie obiektów i korekta współrzędnych nie są dostępne jak w znanych trybach. Po wyborze ostatniego punktu łańcuch polygonów można automatycznie zamknąć przy 'PrawyPrzyciskMyszy'. Program na bieżąco pokazuje podgląd ostatnich dwóch segmentów.

Jako skróty klawiaturowe domyślnie przypisane są 'P' i 'Q' dla obu metod wyboru. Dla każdej z opcji można jednak ustawić indywidualny skrót klawiaturowy w '1-7-08 Skróty klawiaturowe' w obszarze 'Skróty klawiaturowe dla wyboru obiektów'.

Menu kontekstowe to bardzo intuicyjne narzędzie do edycji: wybiera się bezpośrednio żądany obiekt i w menu kontekstowym oferowane są możliwe funkcje. I to także wizualnie kompaktowo w miejscu, na które patrzysz. Menu kontekstowe jest wywoływane dla obiektu, który jest aktualnie wyróżniony w obszarze kursora. Jeśli znajduje się tam kilka obiektów, można przesunąć kursor, aż żądany obiekt zostanie wyróżniony. W wielu sytuacjach nie jest to jednak proste, np. gdy okna, ściany, linie i krawędzie kreskowania nachodzą na siebie. W V24 można przechodzić Tabulatorem przez możliwe obiekty: dopóki mysz nie jest poruszona, po naciśnięciu klawisza Tab pojawi się następny możliwy obiekt i po kliknięciu prawym przyciskiem myszy wywołane zostanie odpowiadające mu menu kontekstowe. Jeśli mysz zostanie poruszona, proces zaczyna się od nowa.

Zadokowane dialogi do nawigacji budynku, przełączania widoków itp. oferują natychmiastowy przegląd i bezpośredni dostęp. W niektórych sytuacjach ważniejsze jest jednak, aby obszar ekranu do pracy graficznej był jak największy. Obecne kombinacje klawiszy „Ctrl + Strzałka w lewo" i „Ctrl + Strzałka w prawo" są do tego idealne:

  • „Ctrl + Strzałka w lewo" zwija dialogi po lewej stronie, „Ctrl + Strzałka w prawo" zwija dialogi po prawej stronie na przemian.

  • Przy zwijaniu wszystkie aktualnie rozłożone dialogi po tej stronie zostaną złożone. Układ zostanie zachowany. Po ponownym rozłożeniu za pomocą skrótu klawiaturowego przywrócony zostanie ten podział. Masz więc swoją preferowaną aranżację np. przełącznika widoku + informacji o objętości bezpośrednio dostępną.

  • Po uruchomieniu oprogramowania dialogi muszą być rozłożone, aby rozpoznano rozłożony układ.

  • Ponieważ nie trzeba zwijać i rozwijać pojedynczych dialogów, a podział pozostaje, można optymalnie przełączać się między preferowanymi dialogami a maksymalnym obszarem roboczym.

  • Układ i stan dialogów są przechowywane oddzielnie dla każdego obszaru modelu.

Projekt centralny, pozycja centralna (moduły opcjonalne)

Wiele projektów jest opracowywanych przez zespół. Role i podziały typowo wynikają z:

  • różnych faz planowania: plan wstępny, plan wykonawczy, konstrukcja,...

  • głównych obszarów konstrukcji: ściany, stropy, dachy

  • tak dużych projektów, że każdy obszar musi być obsługiwany przez kilku członków zespołu

Dla płynnej pracy nad projektem zespół potrzebuje

  • możliwości jednoczesnej pracy nad projektem lub również nad budynkiem

  • organizacji przypisania do członków zespołu i dostępu do obszarów projektu

  • przeglądu aktualności używanych danych i wygodnej synchronizacji danych

Nowe opcjonalne moduły Projekt centralny i Pozycje centralne zapewniają infrastrukturę do pracy zespołowej zgodnie z tymi wymaganiami.

  • Dowolna liczba członków zespołu może jednocześnie uzyskać dostęp do projektu centralnego. Jeśli pracują jednocześnie nad jednym budynkiem, realizowane jest to poprzez pozycję centralną.

  • Status posiadacza zabezpiecza dostęp do pozycji, plików lub części budynku. Uprawnienia są czytelne i przejrzyste dla każdego uczestnika.

  • W projektach roboczych możliwa jest spokojna praca, bez względu na to, ilu innych członków zespołu jest aktualnie aktywnych. Tryb offline pozwala kontynuować pracę, nawet jeśli sieć nie jest dostępna.

  • Czytelne symbole i szczegółowe informacje zawsze przekazują aktualność danych.

  • Dopracowane funkcje synchronizacji umożliwiają komfortową pracę nawet w obszernych projektach.

Projekt centralny i Pozycja centralna wspierają zespół jako optymalną infrastrukturę do podziału pracy i opanowania dużych projektów. Projekt centralny i Pozycja centralna zostały już wdrożone w projektach pilotażowych w praktyce. Wdrożenie jest wspierane odpowiednim doradztwem, warsztatami i szkoleniami.

Zmienne, wartości domyślne, system formuł

Poniżej wymieniono kilka punktów odniesienia dotyczących zastosowania. Szczegółowy opis systemu zmiennych znajduje się w katalogu instalacyjnym programu w dokumentacji \documents\ger\Variablen_*.*.

Zmienne: zmienne systemowe

Zmienne systemowe - 'Plan widoku podstawowego' / 'Plan widoku, przekrój'

Do przechowywania planów widoków podstawowych oraz planów widoku/przekrojów dodano następujące zmienne systemowe:

  • 'GASNr' - numer widoku podstawowego, widok/przekrój

  • 'GASNa' - nazwa widoku podstawowego, widok/przekrój

  • 'GASAnz' - skrót wyświetlania widoku/przekroju w rzucie

  • 'GASMas' - skala widoku podstawowego, widoku/przekroju

Zmienne systemowe są dostępne zarówno dla nazwy planu, jak i informacji o planie. Poprzez przycisk 'Edytuj ustawienia' można za pomocą 'Wstaw zmienną w pozycji kursora' uzyskać dostęp do tych zmiennych systemowych (grupa zmiennych: 'Widoki podstawowe, Widoki/Przekroje').

Zmienne systemowe - Plany ogólnie

Do przechowywania planów dodano zmienne systemowe następujących grup zmiennych:

  • 'Informacje o projekcie'

  • 'Informacje o pozycji'

  • 'Inwestor'

  • 'Architekt'

Zmienne systemowe wymienionych grup zmiennych są dostępne zarówno dla nazwy planu, jak i informacji o planie. Poprzez przycisk 'Edytuj ustawienia' można za pomocą 'Wstaw zmienną w pozycji kursora' uzyskać dostęp do poszczególnych zmiennych systemowych z tych grup.

Elementy rysunku

Elementy rysunku, dane wejściowe

Elementy rysunku - 'Odcinki'

Dla funkcji 'Odcinki' do wyboru elementów dotychczas była dostępna tylko opcja 'K = Przecinanie'. Dzięki rozszerzeniu metod wyboru (patrz rozdział '1.7 Wyświetlanie, wejścia ogólnie -- Wybór 'Łańcuch polygonów (Przecinanie)' / 'Łańcuch polygonów (Okno)') teraz dla funkcji 'Odcinki' można dodatkowo zaoferować opcję 'Łańcuch polygonów (Przecinanie)'.

Teksty, wymiarowanie

Automatyczne wymiarowanie - 'Rzut', 'Widoki podstawowe' i 'Widoki, przekroje'

W obszarach modelu 'Rzut', 'Widoki podstawowe' i 'Widoki, przekroje' za pomocą funkcji '1-7-3 Wymiarowanie i opis' można generować różne automatyczne wymiarowania i opisy. Wyświetlanie tych wymiarowań i opisów sterowane jest przez pole wyboru 'pokaż automatyczne wymiarowanie, opis' oraz widoczność odpowiadającej warstwy. Jeśli warstwa została ręcznie wyłączona, trzeba ją było też ręcznie włączyć. Istniejący proces został w tym zakresie przerobiony. Jeśli element automatycznego wymiarowania i opisu zostanie włączony, ale jego warstwa ustawiona jest jako niewidoczna, warstwa ta zostanie teraz automatycznie włączona po ponownym przeliczeniu. Dla elementów sterowanych listami rozwijanymi musi nastąpić krok pośredni przez opcję 'Brak'. Jeśli po ponownym przeliczeniu ponownie wybierze się inną opcję niż 'Brak', odpowiednia warstwa również zostanie automatycznie włączona.

Automatyczne wymiarowanie - 'Wymiar - Wstaw', 'Tekst wymiaru - Edytuj', 'Zmień'

Od wersji 24 we wszystkich programach i częściach programu w automatycznie generowanych łańcuchach wymiarów można teraz dodawać wymiary ('Wymiar - Wstaw') i edytować teksty wymiarów ('Tekst wymiaru - Edytuj'). Ponadto właściwości i wygląd automatycznie generowanych łańcuchów wymiarów można teraz indywidualnie dostosować lub edytować za pomocą funkcji 'Zmień'. Wszystkie zmiany pozostają po ponownym przeliczeniu (np. widoku podstawowego lub widoku/przekroju).

Styl wymiarowania - 'Wygląd'

Niezależnie czy w Niemczech, Austrii czy Szwajcarii — każde państwo ma własne wytyczne dotyczące wymiarowania w budownictwie. Aby sprostać różnym wymaganiom, możliwości ustawień stylów wymiarowania zostały w wersji 24 znacznie rozszerzone. W oknie 'Ustawienia stylów wymiarowania' dodano oddzielną grupę 'Wygląd'. Można tam ustawić:

  • różne długości i odstępy linii pomocniczych wymiaru

  • długość strzałki, wysokość strzałki i średnicę punktu

  • czynnik dla grubości kreski ukośnej

  • różne odstępy tekstu wymiaru

W grupie 'Kąt' dodano:

  • promień łuku

  • długość linii pomocniczej

  • odstęp tekstu wymiaru

Wszystkie wartości wymiarów mierzone są „na papierze”. Krajowa i normowa reprezentacja wymiarowania jest teraz zawsze możliwa i łatwa do uzyskania.

Poziomy odniesienia wysokości

Styl wymiarowania - 'Wysokość poziomów odniesienia'

Oprócz ustawień wymienionych w 'Styl wymiarowania - 'Wygląd'' można teraz także ustawić wysokość trójkąta dla poziomów odniesienia wysokości. W oknie 'Ustawienia stylów wymiarowania' znajduje się pole dla tego wpisu w grupie 'Poziomy odniesienia wysokości'.

Kreskowania

Kreskowania - 'Wprowadzanie kreskowania', 'Zmień' i 'Zmień - Obrys'

Dialog do wprowadzania kreskowań został przerobiony i nowo zaprojektowany. Centralne elementy nowego dialogu to pięć przycisków 'Ok', 'Punkt wewnętrzny (ignoruj wyspy)', 'Punkt wewnętrzny (rozpoznaj wyspy)', 'Obrys' i 'Anuluj'. Przyciski 'Punkt wewnętrzny (ignoruj wyspy)' i 'Punkt wewnętrzny (rozpoznaj wyspy)' zastępują dwie opcje wynikające z przycisku 'Punkt wewnętrzny' i pola wyboru 'Automatycznie rozpoznawaj wyspy przy punkcie wewnętrznym:'. Podczas wprowadzania kreskowania przycisk 'Ok' jest dezaktywowany. Funkcjonalność samego wprowadzania kreskowania pozostała bez zmian.

Poprzez funkcję '02-02 Zmień' można było dotychczas tylko zmieniać ustawienia kreskowania. Nie było możliwe dostosowanie istniejącego obrysu. Zmieniono to w wersji 24. Wywołując funkcję '02-02 Zmień' można teraz również ponownie określić lub automatycznie wyznaczyć obrys istniejącego kreskowania za pomocą 'Punkt wewnętrzny (ignoruj wyspy)', 'Punkt wewnętrzny (rozpoznaj wyspy)' i 'Obrys'. Dzięki temu kreskowanie można szybko dopasować do zmienionych warunków. Podstawowe procedury są analogiczne do wprowadzania kreskowań. Jeśli dialog zostanie zamknięty przyciskiem 'Ok', zostaną przyjęte jedynie wprowadzone zmiany w ustawieniu kreskowania i nie nastąpi ponowne określenie poligonu kreskowania.

Nowo w wersji 24 dodano także możliwość zmiany lub zastąpienia poszczególnych segmentów lub punktów poligonu kreskowania. Funkcje 'Przesuń linię', 'Zastąp linię', 'Przesuń punkt' i 'Usuń punkt' można wywołać z menu pod '02-03 Zmień obrys' lub z menu kontekstowego kreskowania. Procedury odpowiadają zasadom i zastosowaniu znanych już metod zmiany łańcuchów polygonów (por. polilinie lub Zmień referencyjny poligon stropu). Nowe funkcje można stosować do elementów poligonu kreskowania oraz do elementów poligonów wysp. Nie można zmieniać ani dopasowywać okręgów, odcinków okręgów, elips i odcinków elips oraz pojedynczych punktów początkowych i końcowych segmentów tych obiektów.

Części rysunkowe

'Biblioteka - części rysunkowe'

Biblioteka części rysunkowych została przepracowana i uzupełniona o następujące elementy:

  • różne parasole przeciwsłoneczne (katalog: 'Außenanlage\Sonnenschirme')

  • różne grille i misy na ogień (katalog: 'Außenanlage\Grills')

  • leżak ogrodowy (katalog: 'Außenanlage\Sonnenliege')

  • różne donice (katalog: 'Außenanlage\Pflanzen')

  • różne sprzęty fitness (katalog: 'Fitness und Freizeit\Fitnessgeräte')

  • instrumenty muzyczne takie jak pianino, fortepian i zestaw perkusyjny (katalog: 'Fitness und Freizeit\Musik')

  • przedmioty rekreacyjne jak stół bilardowy, stół do tenisa stołowego, kosz do koszykówki itp. (katalog: 'Fitness und Freizeit\Freizeit')

  • kotwy sworzniowe w różnych rozmiarach (katalog: 'Verbindungsmittel\Bolzenanker')

  • śruby uszczelniające w różnych rozmiarach (katalog: 'Verbindungsmittel\Dichtschrauben')

  • kotwy wkręcane (katalog: 'Verbindungsmittel\Schraubanker')

Okna przeglądowe

'Biblioteka - okna przeglądowe'

W bibliotece okien przeglądowych (katalog: 'PLANBIB\Legenden\') rozszerzono nagłówki planów do ogólnego zastosowania. Dostępne są trzy różne rozmiary, gdzie oznaczenie "duży" odpowiada mniej więcej formatowi A4, oznaczenie "średni" mniej więcej formatowi A5, a oznaczenie "mały" mniej więcej formatowi A6. Dla każdego rozmiaru dostępne są trzy warianty: z obramowaniem dookoła, z obramowaniem z lewej i u góry (do pozycjonowania w prawej dolnej części planu z ramą planu) oraz całkowicie bez ramy. Nagłówki planów są całkowicie konfigurowalne. Na przykład adres i logo Dietrich's Technology GmbH mogą zostać wymienione na własny adres i własne logo.

Budynek

Ogólnie

Operacje ogólne, sytuacje krawędziowe: Gdy obiekty mają bardzo mały kąt względem globalnego układu X lub Y, różne operacje zawodziły, np. czopy nie były wizualizowane. W wielu sytuacjach te ustawienia orientacji udało się teraz rozwiązać.

Wyświetlanie systemu graficznego: Ponieważ istnieje możliwość pracy w przestrzeni roboczej OpenGl w modelu drutu, nie jest od razu widoczne, w którym systemie graficznym się pracuje. System graficzny jest teraz wyświetlany w dolnym pasku stanu. Możliwe oznaczenia to GDI / Direct2D / OpenGl.

Przestrzeń robocza OpenGl istnieje już od dawna, ale po uruchomieniu programu trzeba ją było zawsze świadomie włączyć. Ponieważ obecnie jest regularnie używana przez niemal wszystkich użytkowników, można ją teraz ustawić na stałe i nie trzeba jej już uruchamiać ręcznie przy starcie programu. Ponieważ przestrzeń robocza OpenGl nie jest jeszcze dostępna we wszystkich obszarach modelu, dostępne są ustawienia mieszane.

W funkcji 1-7-2 Elementy ekranu jest już opcja System graficzny, za pomocą której można przełączać między GDI a Direct2D. Dodano tam dwa ustawienia:

  • OpenGl + Direct2D: Przy starcie programu automatycznie uruchamiany jest OpenGl dla obszarów modelu, w których jest dostępny. W pozostałych obszarach modelu używany jest Direct2D.

  • OpenGl + GDI: Przy starcie programu automatycznie uruchamiany jest OpenGl dla obszarów modelu, w których jest dostępny. W pozostałych obszarach modelu używany jest GDI.

Wizualizacja grafiki za pomocą OpenGl wykorzystuje najbardziej możliwości kart graficznych i jest zatem najszybszą metodą pracy w 3D. W standardowym widoku modelu drutu jest teraz dostępna także dla użytkowników bez modułu „OpenGl Arbeitsbereich".

  • Korzystanie z OpenGl można włączyć, jak opisano powyżej, w ustawieniach ekranu. Bez modułu „OpenGl Arbeitsbereich" można ją tu tylko włączać i wyłączać.

  • Model drutu OpenGl jest wtedy używany w Swobodnej Konstrukcji oraz w oknach 3D do wyznaczania dachu i konstrukcji nośnej dachu.

  • Uwaga: Obrazowanie z wypełnionymi powierzchniami, teksturami i przezroczystościami nadal należy do modułu „OpenGl Arbeitsbereich".

Wejścia ogólnie

Centrowanie widoku w przekrojach konstrukcji ściany, konstrukcji stropu i w konstrukcji prętowej: Czasami elementy wystają znacznie poza właściwy element budynku, np. prowadnice bramy garażowej w ścianie garażowej. W konstrukcji ściany dotychczas centrowano na ścianie łącznie ze wszystkimi jej elementami, przez co sama ściana była odsunięta z obszaru przekroju. Teraz zawsze centrowane jest na właściwej ścianie, stropie lub konstrukcji prętowej. Dzięki temu są one zawsze widoczne w przekrojach.

Szybkość

Tutaj zbiór różnych środków optymalizujących prędkość:

Szybkość wyświetlania poprzez optymalizację ogólnych struktur opisu geometrii:

  • Np. obrót w OpenGl 4 razy szybszy (z 10 fps do 40 fps); zależnie od karty graficznej.

  • Np. wyświetlanie dialogów po określonych krokach w funkcjach 3 razy szybsze.

  • Np. zmniejszenie poziomu lupy (Prawy przycisk myszy) 2-6 razy szybsze.

(także V23.01.6) Ogólna struktura w Verdeckt: obliczanie widoków i przekrojów z kreskowaniami lub wypełnionymi powierzchniami w 1/8 czasu.

(także V23.01.6) Optymalizacje dotyczące odświeżania nawigacji budynku: Czas od zakończenia funkcji do możliwości wywołania nowej funkcji zależał od wielkości projektu i mógł wynosić kilka sekund. Teraz jest on zawsze wyraźnie poniżej jednej sekundy, co oznacza brak opóźnień. Dotyczy zarówno funkcji ogólnych, jak i zmiany obszaru modelu.

Optymalizacja dotycząca odświeżania list rozwijanych dla warstw i stylów na paskach ikon: To częściowo spowalniało wywoływanie i przebieg funkcji. Np. funkcje Pokaż warstwę i Ukryj warstwę, ale także podczas wprowadzania linii łamanej. Te sytuacje są teraz praktycznie bez opóźnień.

(także V23.01.6) Optymalizacje dotyczące zmiany obszaru modelu: Optymalizacje niezależne od wielkości projektu do 2 sekund.

(także V23.01.7) Wyłączono zbędne przygotowanie przy przesuwaniu kursora myszy nad główną gałęzią "FK" w nawigacji budynku. Przygotowanie to blokowało program w zależności od wielkości projektu nawet do 20 s.

(także V23.01.7) W konstrukcji nośnej dachu zoptymalizowano analizę połączeń krokwi z innymi elementami. W zależności od liczby krokwi i dotkniętych elementów czas potrzebny można było zredukować do 1/10 (np. z 30 s do 3 s). W szczególności ponowne obliczenia po zmianach krokwi i ponowne obliczenie całej konstrukcji nośnej dachu są odpowiednio szybsze i płynniejsze.

Ta optymalizacja wpływa również na wprowadzanie lukarn: Przy lukarnach z konstrukcją nośną dachu budowa dialogów jest teraz bez opóźnień.

Generowanie konfigurowalnych list materiałów w archiwum planów odbywa się w tle przez program danych budowlanych. Proces został zoptymalizowany: W jednym przykładzie 28 planów ścian z po 2 listy zajmowało łącznie 4:59 min, teraz zajmuje tylko 1:52 min.

Wizualizacja

Dla reprezentatywnego, naturalnego przedstawienia fasad linie oddzielające kondygnacje są obliczane i ukrywane w OpenGl. W niektórych przypadkach jednak konieczne jest wyświetlenie tych linii. Obliczanie linii oddzielających kondygnacje w widoku OpenGl można teraz włączać lub wyłączać.

  • W przestrzeni roboczej OpenGl menu wywoływane jest przez środkowy przycisk myszy, a w podmenu "OpenGl Arbeitsbereich" wywoływane jest. Tam po kliknięciu na "Obliczanie linii oddzielających kondygnacje Włącz/Wyłącz"" prezentacja zostaje natychmiast przeliczona i linie rozdziału kondygnacji pojawiają się lub znikają.

  • Uwaga: W niektórych przypadkach, np. po aktywowaniu, linie rozdziału kondygnacji mogą się pojawić, mimo że nie są pożądane. W takim wypadku w menu "OpenGl Arbeitsbereich" wywołać funkcję "Przelicz linie rozdziału kondygnacji".

  • W przeglądarce OpenGl menu wywoływane jest prawym przyciskiem myszy. Tam po kliknięciu na "Linie rozdziału kondygnacji Wł/Wył (wymaga ponownego uruchomienia)" ustawiany jest tylko przełącznik wewnętrzny. Aby prezentacja została przelicona ponownie, przeglądarka OpenGl musi zostać zamknięta i uruchomiona ponownie. Dopiero wtedy linie rozdziału kondygnacji pojawią się lub znikną.

Obliczanie linii rozdziału kondygnacji w bardzo dużych projektach wymaga trochę czasu i wpływa na uruchamianie obszaru roboczego OpenGl. Obliczanie odbywa się teraz znacznie szybciej; w dużym przykładzie czas można było skrócić z 124 s do 27 s.

'Korpus ściany' - 'Zestawy tekstur'

Do wizualizacji ścian z litego drewna i ścian z układanych desek dodano różne kombinacje zestawów tekstur do wizualizacji korpusu ściany. Nowe zestawy tekstur znajdują się w katalogach 'mtextur - Szalunek - Świerk' oraz 'mtextur - mineralny - Ściana z litego drewna'.

Ustawienia prezentacji

Ustawienia prezentacji - 'Widoki rzutu / Widoki, przekroje'

W obszarach modelu 'Rzut', 'Widoki rzutu' i 'Widoki, przekroje' w przełączniku prezentacji można włączać i wyłączać warstwy i osie odniesienia. Gdy warstwy i osie odniesienia były włączone, były one również przedstawiane ciągłe w obszarach otworów. W wielu przypadkach to zachowanie nie jest pożądane. W grupie 'Informacje, Prezentacja Konstrukcja' przełącznika prezentacji można od teraz - dla wymienionych obszarów modelu - zdecydować, czy osie odniesienia i warstwy mają być przedstawiane ciągłe w obszarach otworów, czy nie. W tym celu wystarczy wybrać odpowiednią opcję z listy rozwijanej 'Osie odniesienia / Warstwy w otworach'.

OpenGL obszar roboczy (moduł opcjonalny)

OpenGl oferuje idealne opcje prezentacji dla różnych sytuacji. Aby szybko między nimi przełączać się, przydatne są skróty klawiaturowe. W dostarczonych ustawieniach skrótów klawiaturowych wprowadziliśmy następujące ustawienia. Mają one zastosowanie do obszaru roboczego OpenGl w obszarach modelu Dachtragwerk i DICAM:

  • O Włącz/wyłącz obszar roboczy OpenGl

  • Ctrl + T Tekstury z krawędziami

  • Ctrl + W Model przewodowy (Wireframe)

  • Ctrl + D Włącz/wyłącz przezroczyste bryły

Jeśli nie chcesz w pełni przejmować naszych skrótów klawiaturowych, możesz je uzupełnić w 1-7-08 w poddialogu "Skróty klawiaturowe dla funkcji z menu".

Biblioteka budynków (moduł opcjonalny)

Biblioteka budynków - Widoki rzutu: W funkcji Rzut 1-5 Biblioteka - 1 Budynek można zapisać kondygnacje wraz z ich widokami rzutu i ponownie je załadować. Przy ładowaniu należy zaznaczyć pole wyboru "H" dla geometrii pomocniczej kondygnacji.

Widoki rzutu, które już istnieją w docelowej kondygnacji, nie zostaną nadpisane, więc nie zostaną ponownie załadowane.

System -- Elementy kombinowane

System elementów kombinowanych został znacznie rozszerzony. Poniżej wymieniono kilka punktów aplikacji. Opis całego systemu jest zawarty w specjalnym podręczniku: katalog instalacyjny programu \documents\ger\Kombielemente_*.*. Ten podręcznik wyjaśnia oprócz wpisów w dialogach przede wszystkim podstawowe powiązania i techniki stosowane tutaj.

Zmienne systemowe elementów kombinowanych

Zmienne systemowe - 'Wysokość nad poziomem morza (NN)'

W obszarze modelu 'Rzut' w funkcji '2-4 Informacje o obiekcie budowlanym' można podać wysokość nad poziomem morza (NN). Pod nazwą zmiennej 'HNN' (grupa zmiennych 'Struktura budynku') wartość ta może być teraz również używana w elementach kombinowanych.

Elementy kombinowane przy oknach, drzwiach i niszach

Nowe elementy kombinowane Okna

Możliwe konstelacje, w szczególności w przypadku okien wielo skrzydłowych z górnymi i dolnymi doświetleniami, skrzydłami stulpowymi i stałymi przeszkleniami itp., prowadziły do ciągle rosnącej liczby elementów kombinowanych do ich przedstawienia. Dlatego te elementy kombinowane do wprowadzania okien zostały całkowicie przebudowane i dzięki nowym opcjom wejścia w dialogu palety zredukowane do odpowiedniej liczby.

Teraz szuka się jedynie dla żądanego kształtu okna "prostego" lub "uniwersalnego" elementu kombinowanego. Tak więc najczęściej występujące okna można wprowadzić przy użyciu przejrzystego dialogu, a wszystkie inne konstelacje można utworzyć przez inteligentne przełączenie do czterech pól pionowych.

"Prosty" element kombinowany umożliwia wprowadzenie okna jednoskrzydłowego lub dwuskrzydłowego z nadprożem lub stulpem. W przeciwieństwie do dotychczasowych elementów kombinowanych okien teraz można wybrać kierunek otwierania.

Dzięki elementowi kombinowanemu "Uniwersalnemu" możliwe jest wprowadzenie dowolnej kombinacji skrzydeł głównych, górnych i dolnych doświetleń w jednym do czterech pól pionowych. Po wyborze liczby pól w grupie "Podział" w dialogu pojawiają się odpowiednie wiersze do przełączania skrzydeł. W ten sposób określane są żądane górne i dolne doświetlenia oraz podział skrzydeł za pomocą pól. Dzięki możliwości łączenia sąsiednich pól oddzielnie według rodzaju skrzydła można odwzorować wszystkie możliwe konstelacje w oknach wieloskrzydłowych.

W oddzielnych grupach w dialogu palety określa się tryby pracy i strony zamknięcia skrzydeł. Dzięki zależnym przełączeniom poszczególnych wierszy możliwe jest bezbłędne i proste wprowadzanie. W podglądzie ma się zawsze na oku skonfigurowaną konstelację do kontroli. Dzięki możliwościom dialogu palety wprowadzanie skomplikowanych okien pozostaje przejrzyste.

Nowo dodana jest możliwość przedstawienia skrzydeł otwartych w 3D. W grupie "Prezentacja" wymiary otwarcia można ustawić oddzielnie dla skrzydeł okiennych, drzwiowych i uchylnych.

Dzięki odpowiedniemu przełączeniu w wartościach domyślnych pozycji obiektu budowlanego w nowych elementach kombinowanych okien można aktywować grupę "wolne atrybuty". Dostępnych jest tutaj pięć zmiennych tekstowych, za pomocą których użytkownik może dowolnie przekazywać informacje do innych elementów kombinowanych przy oknie lub także do sekwencji HRB. Na przykład można w ten sposób wygenerować indywidualne opisy w widoku ściany lub przez odpowiednie warunki przełączać elementy w HRB.

Dzięki nowym elementom kombinowanym wprowadzanie nowych okien staje się bardziej intuicyjne, a zmiana już wprowadzonych okien znacznie prostsza. Ponadto pokryto znacznie więcej konstelacji niż dotychczas i nowe funkcje wzbogacają wizualną prezentację oraz możliwości techniczne związane z oknami.

Tymczasowe elementy płaskie jako wskazówki podczas wprowadzania okien i drzwi

Elementy rysunkowe wraz z wymiarowaniem i tekstami są wyświetlane w podglądzie podczas wprowadzania okna. Jest to pomocne, aby dawać wskazówki podczas wprowadzania. Te wskazówki jednak nie powinny pojawiać się w ostatecznie wstawionym oknie. W tym celu wprowadzono warstwę TEMPORARY. Dalszy opis w kompendium.

Moduły dla specjalnych konstrukcji lub obszarów konstrukcyjnych

Instalacje elektryczne (moduł opcjonalny)

Elementy kombinowane - 'Instalacja elektryczna / Wyłączniki i puszki'

Do kompleksowego planowania w drewnianym budownictwie należy również uwzględnienie instalacji elektrycznej. W planowaniu, w porozumieniu z inwestorem, oprócz rozmieszczenia puszek i wyłączników określa się także typy puszek lub wyłączników. Należy wykonać wiercenia puszek i przejścia kablowe, zamówić puszki martwe i wyłączniki. Nowy element kombinowany 'Wyłączniki i puszki' oferuje do tego potężne, ale przejrzyste możliwości wprowadzania:

  • Katalog: 'KOL\HT-Elektro\Elektroinstallation\Schalter und Dosen'

  • Wprowadzanie w 'Rzut'/'Widoki rzutu' przez funkcję '7-8-3 wzdłuż krawędzi ściany' lub w 'Konstrukcja ściany' przez funkcję '7-8-2/-3 na przedniej/tylnej stronie'

  • Cechy funkcjonalne elementu kombinowanego 'Wyłączniki i puszki':

    • pozycjonowanie graficzne przez określenie punktu wstawienia

    • ustawialne wyrównanie puszek względem punktu wstawienia (lewo/środek/prawo)

    • tworzenie do 4 grup pionowych po maksymalnie 5 elementów w każdej grupie

    • wysokość i orientacja (pozioma/pionowa) sterowane oddzielnie dla każdej grupy

    • duży wybór elementów montażowych (wyłączniki, puszki, przyciski, puszki wyjściowe itp.)

    • automatyczne tworzenie wymiarowania i opisów (np. numer obwodu), rysunków częściowych oraz odpowiednich obróbek maszynowych (wiercenia w płytach pod puszki, wycięcia w próg i ościeżnicę dla prowadzenia kabli)

    • zastosowalne w szkieletowym budownictwie drewnianym oraz w konstrukcjach z BSP

    • uwzględnienie uwarunkowań krajowych (oddzielne średnice Szwajcaria)

    • wyjście listy wygenerowanych elementów elektro (za pomocą 'Listy okuć')

Balustrady balkonowe

Elementy kombinowane - 'Balustrady balkonowe'

Atrakcyjna wizualizacja jest jedną z najważniejszych czynności przy realizacji projektu budowlanego. Szczególnym aspektem jest wizualizacja balkonów i ich balustrad, ponieważ odgrywają one znaczącą rolę w wyglądzie zewnętrznym budynku. Dzięki nowemu elementowi kombinowanemu do balustrad balkonowych można wygodnie i szybko wprowadzać nowoczesne i estetyczne balustrady:

  • Katalog: 'KOL\Decke\Balkongeländer'

  • Wprowadzanie w 'Konstrukcja stropu' przez funkcję '7-8-2 w wypełnieniu'

  • Cechy funkcjonalne elementu kombinowanego 'Balustrady balkonowe':

    • wprowadzanie balustrad z pozycjonowaniem przez wybór punktu startowego i końcowego

    • automatyczne uwzględnianie typowych sytuacji narożnych i połączeń

    • dowolny wybór między różnymi wariantami wykonania (nakładane, odsunięte, wykonanie ze sztachet, wykonanie ze szkłem bezpiecznym itp.)

    • identyfikator, zestaw tekstur, MOS i grupy dla różnych elementów do wyboru oddzielnie

    • przesunięcia X, Y i Z oraz wysokość poręczy, maks. długość pola, maks. rozstaw sztachet itp. dowolnie ustawialne

    • opcjonalna wizualizacja instalacji fotowoltaicznej na balkonie możliwa

Fotowoltaika

Elementy kombinowane - 'Fotowoltaika'

Przy nowych budynkach instalacja fotowoltaiczna jest niemal koniecznością. Ma ona także wpływ na wygląd budynku i powinna być uwzględniona dla realistycznej wizualizacji. Dzięki nowemu elementowi kombinowanemu 'Fotowoltaika' te instalacje można teraz łatwo i szybko wprowadzać i tym samym przedstawiać:

  • Katalog: 'KOL\Dach\Photovoltaik'

  • Wprowadzanie w 'Wyznaczanie dachu' lub 'Konstrukcja dachu' przez funkcję '7-8-6 na powierzchni dachu'

  • Cechy funkcjonalne elementu kombinowanego 'Fotowoltaika':

    • pozycjonowanie graficzne przez wybór punktu wstawienia

    • opcjonalne podanie przesunięć X, Y i Z oraz dowolnie ustawialne ustawienie orientacji modułów

    • identyfikator, zestaw tekstur, MOS i grupa oraz rozmiar paneli do dowolnego wyboru

    • liczbę paneli w kierunku X i Y można ustawić dowolnie

Systemy okuć

Elementy kombinowane - 'Hilti-łączniki drewniane'

Elementy kombinowane do wprowadzania łączników drewnianych Hilti zostały przepracowane i rozszerzone o następujące punkty:

  • Do wyboru dwa dodatkowe środki łączeniowe: kotwa śrubowa i pręty kotwiące

  • Przy nieosiągnięciu wymiarów minimalnych lub odstępów od krawędzi pojawiają się zgodnie z ETA-21/0357 odpowiednie ostrzeżenia

  • Dopasowanie otworów pogłębiających i ich sytuacyjne wybieranie:

    • Montaż przed montażem ryglowania 🡪 mniejsze, bardziej dopasowane wiercenia

    • Montaż po montażu ryglowania 🡪 większe otwory dla łatwiejszego montażu

  • Wprowadzanie łączników do płyt BSP:

    • Montaż od czoła 🡪 płasko wpuszczone

    • Montaż wzdłuż boku 🡪 płasko, wpuszczone w kołnierz lub stopę

  • Wprowadzanie łączników w stropie: strop z drewnianych belek i płyty BSP

Element kombinowany - 'Buhl-łączniki jaskółczy ogon'

Do wprowadzania systemu okuć od Abbund Technik Allgäu istnieje nowy element kombinowany „Buhl-łączniki jaskółczy ogon".

Dla elementów szkieletowych drewnianych i elementów BSP w konstrukcji dowolnej można wygenerować potrzebne łączniki (KR 46 lub SV 15) z odpowiadającymi obróbkami zgodnymi ze sterowaniem maszyn.

Czy to jako rzędowa obróbka, czy jako pojedyncza obróbka w punkcie, połączenia są tworzone zarówno przy połączeniach prostokątnych, jak i przy połączeniach ukośnych. Przy tym ustawienie łączników (określone przez kolejność montażu) oraz wszystkie ważne parametry obróbki (wymiary kieszeni, głębokość wiercenia, przesunięcie itp.) są indywidualnie konfigurowalne. Nawet odpowiednie opcje narzędzi, które są potrzebne do celowanego sterowania różnych maszyn do prefabrykacji, można odpowiednio wybrać.

Wprowadzanie łączników odbywa się przez kliknięcie dwóch punktów (początek i koniec rzędu lub punkt i orientacja pojedynczego połączenia) oraz wybór dwóch elementów budowlanych. Dialog z potrzebnymi parametrami jest, jak zwykle, wspierany przez obrazy pomocnicze i wyjaśniające teksty.

Obróbki maszynowe zostały zoptymalizowane we ścisłej współpracy z producentem, a elementy okuć przypisano do wybranej przez użytkownika grupy, aby ułatwić filtrowanie przy wyjściu listy.

Rzut

Obróbka ściany - 'Obróć'

Dzięki funkcji '3-7 Obróć' od wersji 24 możliwe jest obracanie ścian, tzn. zmiana ich orientacji w rzucie wstecznie lub korekta. Podstawowe procedury odpowiadają już znanym procedurom z innych obszarów programu (np. obracanie elementów rysunku). Po wyborze punktu obrotu dostępne są bezpośrednie wprowadzenie kąta obrotu, ustawienie linii względem drugiej linii oraz obrót graficzny. Obrót ścian ma sens tylko w pewnych granicach, dlatego maksymalny kąt obrotu został ograniczony do 45°. Jeżeli obracana ściana zawiera już okna, drzwi, elementy budowlane lub inne obiekty, są one uwzględniane i obracane wraz ze ścianą. Przy obrocie ściany uwzględniana jest także sytuacja połączenia. Jeżeli atrybuty końców ściany są już ustawione, pozostają one takie jak pierwotnie ustawiono. Z powodu złożoności, mnogości możliwych konstelacji i liczby wynikających sytuacji, sytuację końcową należy w razie potrzeby sprawdzić samodzielnie.

Obróbka ściany - 'Przesuń'

Funkcja '3-6 Przesuń' z menu 'Obróbki ścian' została przepracowana. Procedura równoległego przesuwania ścian działa teraz głównie na podstawie graficznego wyboru punktu bazowego i punktu docelowego. Jeżeli zapytanie o punkt bazowy zostanie odrzucone prawym przyciskiem myszy, otwiera się dialog 'Przesuwanie ścian' i można jak dotychczas wpisać lub zmierzyć odległość przesunięcia ręcznie.

Ściany - 'Przejmij'

Dla wprowadzania nowych ścian funkcja 'Przejmij' pozwala całkowicie i bezpośrednio przejąć wykonanie, atrybuty oraz wysokości i odniesienia wysokościowe istniejącej ściany. Jedynym wyjątkiem są 'Pozycjonowanie' i 'Kierunek wprowadzania'. Po wywołaniu funkcji 'Przejmij' - dostępnej w menu kontekstowym 'Ściany' - można natychmiast wprowadzić nową ścianę. Ze względu na nieprzewidywalną sytuację docelową 'Pozycjonowanie' i 'Kierunek wprowadzania' są oferowane jako 'Wybór'. Zapewnia to największą elastyczność przy wprowadzaniu nowej ściany.

Dodatkowo przejęte informacje są przechowywane w schowku pośrednim i są dostępne później także w innych kondygnacjach lub nawet innych obiektach budowlanych. Jeśli chce się utworzyć ścianę na podstawie informacji ze schowka, polecenie znajduje się w menu kontekstowym rzutu lub widoku rzutu ('Środkowy przycisk myszy': 'Ściana z 'Przejmij''). W schowku pośrednim zawsze przechowywane są informacje o ostatnio przejętej ścianie.

Numery ścian są ważne dla organizacji w produkcji aż po montaż. Teraz numer ściany można wykorzystać bezpośrednio do rozróżnienia ścian zewnętrznych i wewnętrznych. W tym celu w właściwościach kondygnacji podaje się dodatkowy numer startowy dla ścian wewnętrznych:

  • Dla kondygnacji ustala się, że ściany zaczynają się od 100, a ściany wewnętrzne od 150. Wtedy pierwsza ściana zewnętrzna otrzyma numer 100, a pierwsza ściana wewnętrzna numer 150. Kolejne ściany otrzymują następny numer z ich zakresu.

  • Te numery startowe są również uwzględniane przy renumeracji ścian funkcją 3-06: Przy wybraniu ściany otrzymuje ona następny numer ze swojego zakresu.

  • W funkcji 3-04 Atrybuty można ręcznie przypisać numer ściany. Nie ma przy tym ograniczeń wynikających z numeru startowego, każda ściana może otrzymać dowolny numer. Jeśli w wyniku tego inna ściana musi zostać przemianowana, to dla niej zostanie uwzględniony odpowiedni numer startowy.

  • Zakłada się, że numer startowy ścian wewnętrznych jest większy niż numer ścian zewnętrznych.

  • Jeśli nie podano numeru startowego dla ścian wewnętrznych, będą one numerowane jak dotychczas razem z innymi ścianami.

Widoki rzutu

Edycja elementów płaskich w rzucie i widokach rzutu: Na kondygnacjach elementy płaskie takie jak linie, okręgi, teksty, wymiarowania itp. należą do 'Rzutu' lub do jednego z widoków rzutu. Dzięki temu przynależność ta pozwala na celowe włączanie i wyłączanie elementów płaskich. Aby edytować te elementy płaskie, dotychczas trzeba było przejść do odpowiedniego widoku rzutu. Teraz wszystkie elementy płaskie kondygnacji można edytować w 'Rzucie' i w każdym widoku rzutu tej kondygnacji, niezależnie od ich przynależności.

  • Dotyczy to również elementów płaskich pochodzących z elementów kombinowanych: Są one tworzone w samej kondygnacji, czyli w 'Rzucie', i można je teraz również edytować w każdym widoku rzutu.

  • Przy kopiowaniu lub odbiciu lustrzanym elementów płaskich nowy element płaski należy do tego samego widoku rzutu co wybrany element płaski.

'Kondygnacja - Usuń' - 'Widoki podstawowe'

Przez polecenie '2-1 Kondygnacja' w obszarach modelu Rzut, Widoki rzutu i Pole stropu przechodzi się do funkcji 'Usuń'. Do tej pory za pomocą 'Usuń' można było całkowicie usunąć kondygnację lub opcjonalnie tylko okna, drzwi, elementy budowlane czy geometrię pomocniczą. W tym miejscu można teraz także oddzielnie usunąć widoki rzutu kondygnacji wraz z ich elementami płaskimi. Elementy płaskie kondygnacji (Rzut i Pole stropu) nadal są usuwane przez zaznaczenie pola wyboru 'Geometria pomocnicza'.

Własne, indywidualne ustawienia warstw dla Widoków rzutu, Widoków i Przekrojów

W obiekcie budowlanym na przykład linie dla przewodów wodnych mają być ogólnie przedstawiane jako szare. W niektórych widokach rzutu mają one jednak szczególne znaczenie i powinny być niebieskie. Linie prowadzenia instalacji nie powinny być jednak wpisywane dwa razy. Aby to umożliwić, dla Widoków rzutu, Widoków i Przekrojów wprowadzono "własne, indywidualne ustawienia warstw".

Każda warstwa występuje tylko raz w obiekcie budowlanym. Jej ustawienia dotyczące typu linii, grubości i koloru obowiązują we wszystkich obszarach modelu oraz we wszystkich Widokach rzutu, Widokach i Przekrojach.

W Widokach rzutu, Widokach i Przekrojach można teraz dla każdej warstwy w nowej kolumnie "I" ( Własne ustawienia linii i koloru dla widoku) zaznaczyć pole wyboru. Wówczas typ linii, grubość i zestaw kolorów ustawione tam obowiązują tylko dla bieżącego widoku rzutu, widoku lub przekroju.

Jeśli następnie zmieni się w tym widoku jedno z tych ustawień, dotyczy to tylko bieżącego widoku. Wszystkie inne obszary modelu nie są tym objęte.

We wszystkich innych obszarach modelu obowiązują ustawienia ogólne. Na przykład jeśli zmieni się tam kolor, ta zmiana znów obowiązuje we wszystkich obszarach modelu. To samo dotyczy Widoków rzutu, Widoków i Przekrojów, jeśli pole wyboru "I" nie jest zaznaczone.

Ustawienie warstwy obowiązuje tylko dla bieżącego widoku rzutu, np. kolor niebieski. Jeśli ten widok jest włączony w innym widoku rzutu, a tam dana warstwa jest szara, linia zostanie wyświetlona jako szara. Decydujące jest więc ustawienie warstwy bieżącego widoku rzutu, a nie widoku, do którego na przykład linia należy.

Do rysunków przekazywane są aktualnie obowiązujące ustawienia warstw. Jak dotąd jednak ustawienia warstw w planie (szablon planu) mają priorytet, jeśli warstwa istnieje tam już.

Indywidualne ustawienia warstw są zapisywane w widoku rzutu, widoku lub przekroju. Są one również zapisywane w ustawieniu pod "Edycja". Gdy w nowym widoku rzutu załadujesz to ustawienie, warstwy z indywidualnymi ustawieniami zostaną utworzone na nowo, jeśli jeszcze nie istnieją w bieżącym obiekcie budowlanym. Uwaga: Warstwy, które w ustawieniu są jedynie włączone, nie są tworzone automatycznie.

Proszę zauważyć: W "1-7-9 Ustaw kolory" można określić, że geometria pomocnicza innych elementów budowlanych jest przedstawiana w stałym kolorze. Ma ona najwyższy priorytet. Jeśli na przykład tam ustawiono kolor żółty, linie innych elementów budowlanych (np. innej kondygnacji) zawsze będą przedstawiane na żółto, bez względu na to, jaki kolor lub kolor warstwy mają one w rzeczywistości.

Widoki, Przekroje

'Wymiarowanie i opis' - 'Wzniesienia punktów wysokościowych'

Ustawienia dla wzniesień punktów wysokościowych 'Konstrukcja' i 'Krokiew' były dotąd wykonywane wspólnie dla okapu i kalenicy. Od teraz te ustawienia można wykonywać oddzielnie:

  • Okap (Konstrukcja)

  • Kalenica (Konstrukcja)

  • Okap (Krokiew)

  • Kalenica (Krokiew)

Dzięki temu możliwość tworzenia tekstów z odpowiednimi wzniesieniami punktów wysokościowych może być wykorzystana jeszcze precyzyjniej.

Zapisane ustawienia oraz ustawienia dokonane w obiekcie budowlanym są migrowane automatycznie i stosowane do nowych, powyżej wymienionych opcji. Istniejące stany wyjściowe pozostają dzięki temu dokładnie zachowane.

Własne, indywidualne ustawienia warstw dla Widoków rzutu, Widoków i Przekrojów

Zobacz wyżej rozdział o Widokach rzutu.

Wyznaczanie dachu, Konstrukcja dachu i Konstrukcja dowolna - 'Nowy widok, przekrój'

Dotychczas z obszaru modelu 'Konstrukcja dowolna' można było utworzyć nowy 'Widok, przekrój' klikając prawym przyciskiem myszy na węzeł 'Widoki, przekroje' w nawigacji budynku i wywołując funkcję 'Nowy widok, przekrój'. Ta możliwość jest teraz również dostępna w obszarach modelu 'Wyznaczanie dachu' i 'Konstrukcja dachu'. Dodatkowo funkcję tę można teraz wywołać także z menu za pomocą '9-8 Nowy widok, przekrój' w wymienionych obszarach modelu oraz w samym obszarze modelu 'Widoki, przekroje'.

Jeśli z obszaru modelu 'Konstrukcja dowolna' utworzono nowy 'Widok, przekrój', dla 'Prezentacji' i 'Wymiarowania i opisu' używane były ostatnio używane ustawienia z obszaru modelu 'Widoki, przekroje'. Ta systematyka została zmieniona. Dla ustawienia prezentacji obecne ustawienie obszaru modelu jest teraz automatycznie przejmowane dla nowego przekroju lub nowego widoku. Aby wyraźnie pokazać, że są to przejęte ustawienia, są one wyświetlane w nawiasach ostrych. Dla ustawienia 'Wymiarowanie i opis' nadal używane jest ostatnio używane ustawienie z obszaru modelu 'Widoki, przekroje', ponieważ w innych wymienionych obszarach modelu nie istnieją porównywalne ustawienia, które można by przejąć.

Drzwi i okna w rzucie i konstrukcji ściany

W wprowadzaniu okien i drzwi dla starszych projektów nadal oferowana jest opcja „Szablony" w "Metodzie dla konstrukcji". Ta przestarzała metoda zostanie usunięta w jednej z następnych wersji programu i będzie wspierana jedynie opcja „Elementy kombinowane (Standard)". Dlatego po zmianie lub wprowadzeniu drzwi lub okna pojawi się odpowiednie powiadomienie, jeśli metoda „Szablony" jest nadal używana. Po otwarciu obiektu budowlanego to powiadomienie pojawi się raz; dopiero po ponownym otwarciu obiektu budowlanego zostanie ponownie wyświetlone w odpowiedniej sytuacji.

Odpowiednio przy tworzeniu nowego ustawienia dla okien lub drzwi opcja „Elementy kombinowane (Standard)" zostanie automatycznie ustawiona jako domyślna.

Okna/Drzwi - 'Przejmij'

Funkcje 'Przejmij drzwi' oraz 'Przejmij okno, nisza' zostały rozszerzone o technikę schowka pośredniego. Przejęte drzwi, okna i nisze są zatem dostępne także do późniejszego wstawienia w innych kondygnacjach lub nawet innych obiektach budowlanych. Jeśli chcesz utworzyć drzwi, okno lub niszę na podstawie informacji ze schowka, polecenie znajdziesz w menu kontekstowym rzutu lub widoku rzutu lub w menu kontekstowym konstrukcji ściany ('Środkowy przycisk myszy': '*** z 'Przejmij''). W schowku pośrednim zawsze przechowywane są informacje ostatnio przejętego obiektu.

Strop

Strop - 'Przejmij'

Dla wprowadzania nowych stropów funkcja 'Przejmij' pozwala całkowicie i bezpośrednio przejąć wykonanie oraz wysokości i odniesienia wysokościowe istniejącego stropu. Po wywołaniu funkcji 'Przejmij' - dostępnej w menu kontekstowym 'Pole stropu' - można natychmiast wprowadzić nowy strop. Ze względu na nieprzewidywalną sytuację docelową standardową procedurą wprowadzania nowego pola stropu jest 'Wprowadzanie'. Zapewnia to największą elastyczność przy tworzeniu nowego pola stropu.

Dodatkowo przejęte informacje są przechowywane w schowku pośrednim i są dostępne później także w innych kondygnacjach lub nawet innych obiektach budowlanych. Jeśli chcesz utworzyć nowy strop na podstawie informacji ze schowka, polecenie znajdziesz w menu kontekstowym pola stropu ('Środkowy przycisk myszy': 'Strop z 'Przejmij''). W schowku pośrednim zawsze przechowywane są informacje ostatnio przejętego stropu.

Okna dachowe

We wszystkich dialogach wyznaczania pozycji wszystkich typów okien dachowych dodano funkcję pomiaru odległości przedniej krawędzi okna dachowego do linii odniesienia. Dzięki temu odległość w widoku z góry na dach można szybko zmierzyć bezpośrednio z okna dialogowego wyznaczania pozycji.

Pomieszczenia, powierzchnie podstawowe, objętości pomieszczeń

Poniżej wymieniono kilka punktów zastosowania. Szczegółowy opis tematów Pomieszczenia, Powierzchnie podstawowe, Objętości pomieszczeń znajdziesz w katalogu instalacyjnym programu w dokumentacji \documents\ger\Räume_*.*.

Przy ustalaniu wymiarów pomieszczeń minimalna długość linii dla odliczeń jest teraz ustawialna. Dzięki temu można uwzględnić ustalenia różniące się od standardowej wartości VOB 1,00 m.

  • W definicji pomieszczeń można przypisać numer identyfikacyjny dla "Krawędź wykładziny przy ścianie". Te krawędzie są ustalane jako linie pomiarowe.

  • Przy tym od długości krawędzi obwodowej odejmowane są również przerwania spowodowane drzwiami i otworami w stropie.

  • Dla wartości pomiarowej "Długość" odejmowane są tylko przerwania, które są dłuższe niż ustawialna "Minimalna długość linii dla odliczeń". Wartość domyślna to 1,00 m. Jeśli np. szerokość otworu drzwiowego jest mniejsza niż ta wartość, to zostanie on zmierzony ponad i nie zostanie odjęty od długości krawędzi. To odpowiada podejściu zgodnemu z VOB.

  • Dla wartości pomiarowej "prawdziwa długość" odliczane są wszystkie przerwania; ta wartość jest niezależna od "Minimalna długość linii dla odliczeń".

Pole "Minimalna długość linii dla odliczeń" można ustawić tylko w funkcji 1-9-4 Listy - Pomiar . Przy zapisie wartość jest wtedy odpowiednio uwzględniana.

  • Ta wartość jest przechowywana oddzielnie w każdym obiekcie budowlanym. Można ją więc ustawić specjalnie dla każdego obiektu budowlanego i będzie proponowana przy następnym zapisie.

  • W prezentacji dla pomieszczeń można ustawić opis. W wersji V22.01 dodano tam wartość "Krawędź wykładziny przy ścianie". Tutaj podaje się wartość pomiarową "Długość", czyli "Minimalna długość linii dla odliczeń" jest tu uwzględniana

Uwaga: Istniejące pomieszczenia z wcześniejszych wersji programu powinny zostać przeliczone na nowo.

Pomieszczenia: pliki domyślne dla "Nazwa pomieszczenia" i "Wykonanie dla pomiaru".

  • Aby zdefiniować ustawienia dla "Nazwa pomieszczenia" można edytować w katalogu vor (..\winvor\ger\ plik RauName.vor zostanie zedytowany.

  • Aby zdefiniować ustawienia dla " Wykonanie dla pomiaru " można edytować w katalogu vor (..\winvor\ger\ plik RauAusfAufm.vor zostanie zedytowany.

  • Jeśli te pliki zostaną odnalezione, ustawienia można wybrać przez przycisk przeglądarki na końcu pola wprowadzania. Ustawienia są pogrupowane. W każdym wierszu znajduje się wartość ustawienia, która zostanie zastosowana, oraz za znakiem równości komentarz, który pomaga przy wyborze.

Obróbki elementów w konstrukcji ściany, konstrukcji stropu, konstrukcji dachu, konstrukcji prętowej i konstrukcji dowolnej

Wizualizacja otworów wierconych: nieprzecinające się objętości wierceń

Otwory wiercone mogą być przedstawiane tylko za pomocą osi wiercenia; to jest szybkie, lecz wygląda nierealistycznie. Wizualizacja otworów przez generowanie otworów jest natomiast bardzo dobra wizualnie, ale też czasochłonna. Nowa forma "nieprzecinających się otworów" oferuje optymalne połączenie jakości obrazu i szybkości.

W przypadku nieprzecinających się otworów otwór jest przedstawiany jako bryła, która nie jest przecinana z właściwym elementem:

  • Wizualizacja jest znacznie szybsza: w jednym przykładzie płyta z 130 otworami potrzebowała 13 sekund na ponowne obliczenie z klasycznymi otworami, natomiast z nieprzecinającymi się objętościami wierceń poniżej 1 sekundy.

    • Również obliczanie ukrytych przedstawień (powierzchnia zakryta) przebiega znacznie szybciej: w przykładzie mocno wierconych płyt czas skrócił się z 21 do 4 sekund.

  • Praktycznie nie występują problemy z przecinaniem.

  • Osiągana jest bardzo wysoka jakość przedstawienia.

    • Objętości wierceń są zmniejszane tak, aby reprezentowały otwór: np. skośne wiercenie jest zredukowane przy wlocie zgodnie ze stroną odniesienia i nie pojawia się jako skośnie wnikający cylinder.

    • Otwory w modelu drucianym (wireframe) są widoczne w pełni. Optymalna wizualizacja do obróbki uzyskuje się w OpenGL przy ustawieniu "przezroczyste bryły".

    • W planach (powierzchnia zakryta) różnice do klasycznych otworów są niewielkie.

Żądany sposób przedstawienia otworu można odpowiednio sterować:

  • W funkcji "3-1-02 Wizualizuj otwory" rozróżniono teraz ustawienia dla bieżącego, tymczasowego wyboru i ogólnego ponownego obliczania.

    • Ustawienie w pierwszym obszarze zostanie zastosowane do aktualnie wybranych elementów. Przy następnym ponownym obliczeniu w programie ponownie zostanie zastosowane ustawienie ogólne. Dzięki temu można np. tymczasowo uzyskać dokładniejsze przedstawienie. Uzyskuje się to bez nadpisywania ustawienia ogólnego.

    • Ustawienie ogólne jest stosowane przy każdym kolejnym ponownym obliczeniu w budynku. Ustawia się je tak, aby zapewnić dobrą reprezentację przy optymalnej prędkości.

  • Dla obu sytuacji istnieją po dwa minimalne średnice:

    • Otwory są zawsze przedstawiane za pomocą ich osi wiercenia (jeśli włączono w przełączniku widoku). Od pierwszego średnicy otwory są również reprezentowane jako nieprzecinające się objętości wierceń. Dotyczy to wszystkich otworów o średnicy mniejszej niż druga średnica.

    • Od drugiej średnicy otwory są wtedy przecinające się z elementem jako otwory. Jeśli wpisze się średnicę 0.0, dotyczy to wszystkich otworów.

    • Procedury można zatem mieszać. Typowe zastosowanie: w pogłębieniu licować mają być widoczne łby śrub także przy teksturowanym lub zakrytym przedstawieniu. Dlatego pogłębienie ma być obliczane jako otwór, podczas gdy dla przechodzącego wiercenia wystarczy nieprzecinająca się objętość wiercenia.

  • Ustawione średnice mogą być w każdym budynku różne. Dlatego są one zapisywane w pozycji budowli.

Edycja otworów wierconych

Otwory są najczęstszymi obróbkami przy elementach. Regularnie zdarza się, że przy tych otworach trzeba wprowadzić zmiany, np. zmiana średnicy. Przez płytki węzłowe lub elementy kombinowane można to częściowo wykonać dla powiązanych otworów w jednym kroku. Dla otworów wygenerowanych inaczej trzeba je było później edytować pojedynczo. Edycja wtórna otworów jest teraz znacznie wydajniejsza.

Wiele otworów można edytować jednocześnie:

  • Po wywołaniu funkcji 3-04-8 otwory są wybierane. Dostępne są zwykłe opcje wyboru: pojedyncze wskazanie, wybór linią, oknem, krzyżem itp. Wszystkie wybrane otwory są edytowane w jednym kroku.

  • Otwory prostopadłe (4101-1) i ogólne otwory (4101-0) nie mogą być edytowane jednocześnie jednym krokiem. Dlatego dalszy wybór jest określany przez pierwszy wybrany otwór: jeśli jest to otwór prostopadły (4101-1), można wybierać tylko dalsze otwory prostopadłe, ogólne (4101-0) są ignorowane.

  • Można wybierać otwory w aktualnie widocznych elementach. Nie ma znaczenia, czy elementy są aktywowane, czy nie.

Po wyborze otworów pojawi się dialog zmiany otworów.

  • W wierszu tytułowym pokazana jest liczba aktualnie wybranych otworów. To może być dobra kontrola prawidłowości wyboru, aby nie wybrano zbyt wielu lub za mało otworów.

Oferowane są elastyczne możliwości przy zmianie parametrów:

  • Jeśli jakaś wartość jest taka sama dla wszystkich wybranych otworów, jest wyświetlana, np. średnica 0.04. Jeśli średnice się nie zgadzają, wyświetlane są trzy gwiazdki "***".

    • Jeśli "***" pozostają, oryginalne, różne średnice zachowują się bez zmian.

    • Jeśli "***" zostaną nadpisane konkretną wartością, wszystkie otwory otrzymają tę średnicę.

  • Trzy gwiazdki "***" można połączyć z formułą z wartością różnicową, aby zmienić je wszystkie o tę samą wartość:

    • Za "***" dodaje się plus lub minus i wartość różnicową: np. "***+0.1" lub "***-0.04".

    • Funkcja oblicza teraz dla każdego pojedynczego otworu wartość z różnicą. Przykład: kilka otworów ma różne współrzędne długościowe, więc pokazano tam "***". Dodajemy "***+0.1". Funkcja przesuwa teraz wszystkie otwory o 0.1 m.

  • Trzy gwiazdki "***" można połączyć z formułą z czynnikiem, aby zmienić je wszystkie w tym samym stosunku:

    • Za "***" mnoży się przez *. Aby podwoić, wpisuje się: "****2.0" (cztery gwiazdki)

    • Za "***" dzieli się przez /. Aby podzielić przez dwa, wpisuje się: "***/2.0"

    • W ten sposób odległość w grupie otworów można zmienić w 2 krokach. Przykład: przy wymiarze długościowym 0.6 jest rząd otworów o rozstawie 0.2. Rozstaw ma zostać zmniejszony o połowę. W pierwszym kroku wymiar długościowy otworów jest podzielony przez dwa: "***/2.0". Teraz odstępy między otworami są właściwe, ale cała grupa została przesunięta z 0.6 na 0.3. Następnie wybiera się je ponownie i przesuwa całą grupę z powrotem za pomocą "***+0.3" do długości 0.6.

  • Szczególność "Odniesienie dla wymiaru poprzecznego" i "Wymiar poprzeczny Y":

    • W opcji "Odniesienie dla wymiaru poprzecznego" "Wymiar poprzeczny Y" jest mierzony w różnych kierunkach. Jeśli zwiększy się "Wymiar poprzeczny Y" o 0.04, to przy "Odniesienie dla wymiaru poprzecznego"="lewo" nastąpi przesunięcie w prawo, a przy "Odniesienie dla wymiaru poprzecznego"="prawo" nastąpi przesunięcie w lewo. "lewo" i "prawo" rozumiane są tutaj patrząc na stronę odniesienia.

    • Jeśli zmieni się "Odniesienie dla wymiaru poprzecznego", wartość "Wymiar poprzeczny Y" nie jest przeliczana, lecz pozostaje. Jeśli była 0.1, przy "lewo" jest mierzona od lewej krawędzi w prawo, przy "prawo" od prawej krawędzi w lewo.

    • Jest to szczególnie ważne, gdy dla "Odniesienie dla wymiaru poprzecznego" wyświetlane są trzy gwiazdki "***". Zmiany w "Wymiar poprzeczny Y" będą wtedy wpływać różnie na poszczególne otwory.

Specjalny wybór przez "Podobne"

  • W wyborze zaznaczono otwór i chcesz wybrać wszystkie "podobne" otwory. Naciśnij literę "A". Teraz wszystkie podobne otwory są proponowane do potwierdzenia. Lewym przyciskiem myszy potwierdza się wybór, prawym przyciskiem odrzuca.

  • Jeśli proponowany wybór nie odpowiada oczekiwaniom, zamiast kliknięcia myszą można ponownie nacisnąć "A", aby dostosować kryteria dla "Podobne":

    • Pojawi się dialog wprowadzania otworów. Wyświetlane wartości odpowiadają wartościom jednego z już wybranych otworów.

    • Pola wprowadzania są podświetlone na czerwono lub zielono. Kliknięcie myszą może zmienić ten status.

    • Pola podświetlone na zielono muszą być zgodne dla "podobnych" otworów. Jeśli np. średnica jest podświetlona na zielono, jako podobne zostaną zaproponowane tylko otwory o dokładnie tej samej średnicy.

    • Pola podświetlone na czerwono są ignorowane przy wyborze. Jeśli np. wymiar długościowy jest podświetlony na czerwono, akceptowane będą także otwory o różnym wymiarze długościowym jako "podobne", jeśli ich pola podświetlone na zielono są zgodne.

    • Po naciśnięciu Ok dialog zostaje zamknięty i nowy wybór podobnych otworów jest natychmiast proponowany. Następnie można ponownie zaakceptować lub odrzucić myszą albo nacisnąć ponownie "A", by dostosować kryteria podobnych otworów.

  • Jeśli przy wywołaniu "podobne" już kilka otworów jest wybranych, dla każdego z nich wyszukiwane są podobne. Jeśli np. wybrano już otwór o średnicy 0.02 m i jeden o 0.04 m i uruchomiono "A", zostaną zaproponowane otwory o średnicy 0.02 m oraz otwory o średnicy 0.04 m.

  • Przez "Podobne" wybierane są tylko otwory w aktualnie widocznych elementach. Nie można przypadkowo zmienić otworów z niewidocznych elementów. Nie ma znaczenia, czy elementy są aktywne, czy nie.

Otwory tworzone różnymi sposobami

  • Otwory są tworzone różnymi procedurami: bezpośrednie wprowadzanie przez odpowiednie funkcje, w połączeniach, w płytkach węzłowych, przez symbole punktowe, obróbki typu 4, elementy kombinowane i rozmieszczenie zbrojenia HRB.

  • Wszystkie te otwory można edytować i zmieniać funkcją 3-04-8.

  • Otwory z połączeń, w płytkach węzłowych i z elementów kombinowanych są przy ponownym obliczeniu tworzone na nowo. Tracą więc wtedy zmiany wykonane przez 3-04-8.

    • Edycja wtórna została mimo to umożliwiona, ponieważ w wielu przypadkach później nie wykonuje się ponownego obliczenia. Np. jeśli bezpośrednio przed przekazaniem do maszyny trzeba dostosować średnice.

    • W funkcji edycji wtórnej pojawia się ostrzeżenie bezpieczeństwa, jeśli takie otwory znajdują się w wyborze.

Kolejność ustawiania pionowego, planowanie załadunku

Planowanie załadunku (moduł opcjonalny)

Biblioteki 'Planowanie załadunku' - 'Pomocniki załadunkowe'

Biblioteki dla 'Planowania załadunku' zostały rozszerzone we współpracy z firmą Auwärter. Od teraz dostępne są wybrane produkty z oferty firmy Auwärter. Dodano następujące 'pomocniki załadunkowe':

  • Przyczepy (ciężarowe)

    • Przyczepa z obrotnicą TL 240

    • Przyczepa tandemowa WF 170

    • Przyczepa tandemowa X 110 L

    • Przyczepa tandemowa X 170 L

    • Przyczepa tandemowa X LTL 110

    • Przyczepa tandemowa X LTL 160

    • Przyczepa z obrotnicą X TL 240

    • Naczepa BDF XSW 300

  • Przyczepy (osobowe)

    • Przyczepa niskopodłogowa T35 - 2040

    • Przyczepa niskopodłogowa T35 - 2050

    • Przyczepa niskopodłogowa T35 - 2240

    • Przyczepa niskopodłogowa T35 - 2250

    • Przyczepa platforma T35 O - 2040

    • Przyczepa platforma T35 O - 2050

    • Przyczepa platforma T35 O - 2240

    • Przyczepa platforma T35 O - 2250

  • Wymienne nadwozia (ciężarowe)

    • Wymienna skrzynia TLP 240

    • Wymienna skrzynia XP 110 L

    • Wymienna skrzynia XP 170

    • Wymienna skrzynia XP 170 L

    • Wymienna skrzynia XP BDF (7m)

    • Wymienna skrzynia XP BDF (9m)

    • Wymienna skrzynia XPU 110 L

    • Wymienna skrzynia XPU 170 L

    • Wymienna skrzynia XSWP 300

    • Wymienna skrzynia XSWPU 300

  • Wymienne nadwozia (osobowe)

    • Wymienna skrzynia XPU T35 - 2040

    • Wymienna skrzynia XPU T35 -- 2050

Z reguły wszystkie przyczepy mają wysuw (np. wysuwany dyszel teleskopowy) i dzięki temu ich długość można dopasować do przewożonego ładunku. Poszczególne produkty zostały zapisane w bibliotekach z informacją długi/krótki. Przy wstawianiu długość można odpowiednio ustawić. Ponadto wszystkie wymienione 'pomocniki załadunkowe' zawierają możliwe 'grupy poziomów załadunku'. Dla każdej 'grupy poziomów załadunku' przewidziano 'bazowy poziom roboczy'.

Statyka pozioma, usztywnienie budynku

Dotychczasowe wprowadzania i obliczenia usztywnienia budynku zostały całkowicie przepracowane. Nazwę modułu zmieniliśmy z Usztywnienie budynku na Statyka pozioma, ponieważ oprócz sprawdzeń ścian szkieletowych drewnianych i stropów belkowych (nowo) fokus jest na określeniu obciążeń poziomych i przenoszeniu obciążeń przez budynek. Opis komponentów statyki do Statyki poziomej znajduje się w aktualnym opisie aktualizacji do DC-Statik.

Plany, program planów

Program planów ogólnie

Wydajność: w programie planów funkcją 1-2-1 wstawiane są archiwa. Archiwum może zawierać np. dla planów pojedynczych elementów bardzo wiele pojedynczych archiwów. Otwieranie tych do wyboru zostało znacząco przyspieszone: w przykładzie z 15 minut do kilku sekund.

Plany dynamiczne

Automatyczne opisy w widokach podstawowych, planach rzutu itp. mogą być wykonane nie tylko jako tekst, lecz także jako opis z odpowiednimi punktami odniesienia. Teksty tych opisów można przesuwać; przesunięcie pozostaje również po ponownym obliczeniu. Teraz funkcją (0)6-9-7 można również przesunąć punkt odniesienia tych opisów. Dzięki temu punkt odniesienia można ustawić w bardziej jednoznacznym miejscu lub uniknąć nakładania się z linią odniesienia. To przesunięcie również pozostaje po ponownym obliczeniu.

Interfejsy ogólnie

Eksport 2D - PDF (moduł opcjonalny! Interfejsy graficzne Planowanie)

Eksport PDF w programie planów: zwłaszcza dzięki możliwościom nowych widoków i przekrojów coraz więcej obrazów, czyli grafiki rastrowej, jest zapisywanych w planach. W samych planach przechowujemy obrazy w formacie o optymalnej jakości; przy wydruku na papierze możliwe jest więc duże odwzorowanie bez utraty jakości. Przy eksporcie planu do PDF powstają jednak bardzo duże pliki PDF, które np. sprawiają problemy przy wysyłce e-mailem. Dlatego obrazy są teraz eksportowane do plików PDF zoptymalizowane pod kątem rozmiaru; powstaje przy tym ledwie zauważalna utrata jakości.

Przykład z planu, który zawiera głównie 2 obrazy: plik PDF z dotychczasowego eksportu ma rozmiar 25,4 MB, a z eksportu zoptymalizowanego tylko 7,0 MB, czyli tylko jedną czwartą.

Import -- ogólnie

Przy wywoływaniu funkcji importu dotychczas automatycznie ponownie otwierany był ostatnio załadowany plik. Przy dużych plikach otwarcie może zająć trochę czasu i jest niepotrzebne, jeśli chce się wybrać inny plik. Procesu nie dało się przerwać. Aby umożliwić szybkie przełączenie pliku, funkcje importu otwierają teraz ostatnio używany katalog bez otwierania pliku. Dzięki temu bez opóźnień można zmienić katalog i plik albo ponownie otworzyć ostatnio załadowany plik.

Ponadto ostatnio otwierane katalogi są teraz przechowywane oddzielnie dla każdej funkcji importu.

Import - budynek - IFC i IFC-Premium (moduły opcjonalne)

Praca z IFC została znacząco rozszerzona. Poniżej wymieniono kilka punktów orientacyjnych dotyczących zastosowania. Opis całego systemu jest podsumowany w specjalnym podręczniku: katalog instalacyjny programu \documents\ger\IFC_*.*. Ten podręcznik wyjaśnia oprócz wpisów w dialogach przede wszystkim podstawowe powiązania i techniki stosowane tutaj.

Import IFC: pierwsze wczytanie pliku IFC odbywa się do podglądu i aby można było ustawić parametry. Rzeczywisty import można przez ustawienia znacznie zoptymalizować, w szczególności przez wyłączenie komponentów (materiał, typy jak meble itp.) lub struktur budynku (kondygnacje). Czas potrzebny na to pierwsze wczytanie został zmniejszony nawet o 90%.

Import IFC: dla importu przeprowadzono różne optymalizacje. Między innymi niektóre procesy zostały przeprojektowane tak, aby mogły być obliczane równolegle na wielu rdzeniach procesora (multithreading). W zależności od zawartości pliku IFC czas potrzebny mógł zostać zmniejszony nawet o 70%.

W imporcie IFC dotychczas ignorowano obiekty (identyfikatory Ifc, encje Ifc), które w naszym systemie nie miały specyficznego zastosowania, np. IfcPipefitting z techniki budynku. Teraz ogólnie wczytywane są wszystkie obiekty, które można odwzorować przez model objętościowy lub powierzchniowy. Odpowiednie "IFC Identifier" są wymienione w "Przyporządkowaniu numerów identyfikacyjnych". Tam można ustawić, czy mają być importowane i z jakim numerem identyfikacyjnym mają być powiązane.

Model terenu w IFC jest często przekazywany przez IfcSite (miejsce budowy), poprzez dołączenie odpowiedniej geometrii. Ta geometria jest teraz importowana jako obiekt powierzchniowy lub objętościowy:

  • W przyporządkowaniu numerów identyfikacyjnych IfcSite jest wymieniony w kolumnie "Ifc Identifier", jeśli zawiera geometrię. Wtedy można przypisać odpowiedni numer identyfikacyjny.

  • Utworzone obiekty należą do "Konstrukcji dowolnej".

  • Bryły objętościowe lub obiekty powierzchniowe można wykorzystać do wizualizacji i odpowiednio przetwarzać. Nie można ich jednak dostosować jak modele terenu z "Rzut 2-7", ponieważ nie zostały wygenerowane z punktów terenu i krawędzi łamanych.

Eksport - budynek - IFC (moduł opcjonalny)

Eksport IFC: przy generowaniu eksportu IFC dla eksportowanych obiektów tworzone są GUIDy; dzięki nim obiekty są jednoznacznie identyfikowalne w IFC. To tworzenie jest teraz zapisywane jako zmiana budynku; jeśli więc otworzy się budynek i wygeneruje tylko eksport IFC, przy zamykaniu budynku zostanie zapytanie o zapis zmian.

Eksport - budynek - 3D Web-Viewer (moduł opcjonalny)

3D Web-Viewer z etykietami 3D: w DICAM stosowane są etykiety 3D. Są one teraz przekazywane do 3D Web-Viewer także przez 1-05-04. Dzięki temu ważne wskazówki i opisy mogą być wyświetlane bezpośrednio w 3D Web-Viewer.

Opcje eksportu:

  • Wybór "wszystkie części" spowoduje eksport także wszystkich etykiet 3D, nawet jeśli ich warstwa jest wyłączona.

  • Wybór "widoczne części" spowoduje eksport tylko widocznych etykiet 3D; ich warstwa musi być włączona.

  • Wybór "aktywne części" spowoduje brak eksportu etykiet 3D, nawet jeśli ich warstwa jest włączona, ponieważ etykiety 3D nie mogą być ustawione jako aktywne.

W 3D Web-Viewer obok struktury budynku pojawi się drugi zakładka z warstwami etykiet 3D.

  • Etykiety 3D można włączać i wyłączać przez warstwy. Powiązane etykiety 3D powinny więc należeć do tej samej warstwy.

  • Status warstw jest zapisywany razem ze scenami. Można więc określić, które etykiety mają być wyświetlane w scenie, a które nie.

  • Jeśli nie eksportuje się etykiet 3D, dialog "Warstwy" nie pojawi się.

Przedstawienie etykiety 3D w 3D Web-Viewer:

  • Opcje przedstawienia etykiet 3D nie mogą być zmieniane w 3D Web-Viewer, ale częściowo przejmują ustawienia z momentu eksportu.

  • Opcja "linie przerywają teksty" jest uwzględniana dla każdej pojedynczej etykiety zgodnie z jej aktualną sytuacją. Jeśli linie mają być przerywane, etykieta ma przezroczyste, ale wyraźne tło, w przeciwnym razie nie ma tła.

  • Wygląd linii odniesienia odpowiada temu w budynku.

  • Czcionka:

    • Czcionka i kolor są przekazywane do 3D Web-Viewer.

    • Podkreślenie, kursywa i pogrubienie nie są uwzględniane w 3D Web-Viewer.

    • Teksty są wyświetlane przez przeglądarkę jako tekst. Dlatego rozmiar czcionki i wysokość wiersza nie są przejmowane z budynku. Ma to zaletę, że rozmiar czcionki i wysokość wiersza są zawsze stałe i czytelne. Przy powiększaniu ich rozmiar się nie zmienia. Jak w przeglądarce, rozmiar czcionki można zmienić przez "Ctrl +" i "Ctrl -".

    • Ramki jako prostokąt lub okrąg są przekazywane jako "styl": jeśli etykieta ma ramkę prostokątną w budynku, otrzyma ją także w 3D Web-Viewer. Jednak dokładne odstępy i grubości linii nie są przejmowane z budynku.

    • Linia odniesienia jest przedstawiona bardzo podobnie: zakończenie linii, np. strzałka, kółko itp., oraz długość linii do załamania.

Maszyna

Postprocesor

Ogólnie

Istnieją maszyny, którym nie można przekazywać podwójnych numerów i dlatego zawsze to było sprawdzane przy przekazywaniu do maszyny i w przypadku podwójnych numerów pokazywano komunikat. Coraz więcej maszyn jednak pozwala na podwójne numery. Dlatego w oknie dialogowym przekazywania do maszyny dodano teraz nową listę rozwijaną, w której można ustawić, czy program ma sprawdzać podwójne numery sekwencyjne. Dla przekazań maszyn P10, K1, K2-4osi i K2-5osi ta lista jest nieaktywna i stała na sprawdzaniu numerów sekwencyjnych. Dla wszystkich innych przekazań maszyn lista ta jest dostępna i można samodzielnie ustawić, czy numery sekwencyjne mają być weryfikowane.

Cambium / Kontur Cambium

Przy przekazywaniu płyt do Cambium zawsze była rozpoznawana obróbka maszynowa. Dlatego w przekazaniu dla różnych obróbek można ustawić, czy mają być przekazywane jako istniejąca obróbka (checkbox zaznaczony) czy czy mają być przekazane jako konturowa linia. Dodano tutaj obróbkę cięcia V. W zależności od położenia / orientacji cięcia V lepiej jest przekazać ją bezpośrednio jako obróbkę (np. przy połączeniach profile) lub włączyć cięcie V do normalnej analizy obrysu. Przełącznik pozwala teraz mieć na to wpływ.

Kierunek włókien jest zawsze przekazywany wzdłuż osi X elementu. W 'Ustawieniach ogólnych' postprocesora można teraz określić, czy element ma być wyrównany względem włókna, czy nie. To jest przekazywane do pola o tej samej nazwie w Cambium.

W oknie ustawień 'Zastąp geometrie' zawsze była checkbox 'Cięcie V jako frezerowanie'. Ta opcja konwertowała cięcia V na frezowanie, gdy kąt między obiema powierzchniami wynosił 90°. Teraz cięcia V z kątem większym niż 90° są również konwertowane na dwie frezowania.

Kontur Cambium: szczególnie przy przekazywaniu płyt pożądane jest wymuszenie niektórych obróbek względem określonej strony odniesienia (Frame). Dlatego w różnych narzędziach Cambium dodano listę rozwijaną z następującymi opcjami:

  • Automatycznie: Strona odniesienia jest określana automatycznie przez program, jak dotychczas.

  • C/E: Obróbka jest, o ile możliwe, wymuszana na stronach odniesienia C lub E. Dla płyt odpowiada to krawędziom 2 lub 4 w Cambium.

  • D/F: Obróbka jest, o ile możliwe, wymuszana na stronach odniesienia D lub F. Dla płyt odpowiada to powierzchniom 1 lub 3 w Cambium.

To zostało zaimplementowane dla następujących konwersji Dietrich's -> Cambium:

  • Kieszeń (Pocket) z linii konturu szczeliny, otwarte wycięcie

  • Szczelina (Step) z szczeliny, linia konturu szczeliny, otwarte wycięcie, wycięcie

  • Ograniczona szczelina (BlindStep) z linii konturu szczeliny, otwarte wycięcie, wycięcie

Płyty mogą mieć dwa, a nawet trzy odcinki na krawędzi. Typowym przykładem są połączenia do elementu profilowego (np. U-profil lub dwuteowe belki). Przy określaniu obrysu w takich przypadkach dotychczas do obrysu wpisywano odcinek o większym kącie względem spodniej strony płyty, a pozostałe odcinki przekazywano jako dodatkowe odcinki. Analiza została teraz zmieniona tak, że do obrysu wpisywany jest odcinek, którego kąt jest bliższy prostopadłości do powierzchni płyty. Ma to na celu przekazanie do Cambium możliwie najmniejszego obrysu.

Przy zapisie płyt pojawiła się nowa opcja, dzięki której odcinki, które normalnie byłyby zawarte w obrysie, można zachować jako odrębne odcinki. Odcinki te są wtedy przekazywane dodatkowo do obrysu. Może to być szczególnie interesujące, gdy pewne krawędzie nie mają otrzymać żeber. Opcję tę znajduje się jako checkbox w oknie dialogowym, w którym ustawia się analizę obróbki i obrysu.

Dla przekazywania wycięć i otwartych wycięć dodano obróbki Cambium: szczelina i ograniczona szczelina. Wycięcia lub otwarte wycięcia można wprowadzić jak szczelinę lub ograniczoną szczelinę na krawędzi pręta lub płyty. Dzięki nowej możliwości te obróbki można także przekazywać do Cambium jako szczelinę lub ograniczoną szczelinę. Ustawia się to w postprocesorze w przyporządkowaniu narzędzi dla otwartego wycięcia i wycięcia.

Dla przekazywania cięć V można teraz opcjonalnie użyć też szczeliny Cambium. Działa to nawet wtedy, gdy kąt powierzchni między obiema powierzchniami cięcia V jest większy lub mniejszy niż 90°. Kąt ścinania zostanie wtedy przekazany odpowiednio z wartością większą lub mniejszą od zera.

Pręt może mieć powierzchnie strugane na różnych bokach pręta, i może to być na początku, na końcu lub nawet w środku pręta. Przekazanie analizuje teraz istniejące powierzchnie strugane i łączy je w jedną obróbkę, jeśli mają tę samą długość i tę samą pozycję podłużną.

Program danych budowlanych

Ogólnie

Archiwum pomiaru z "Typ dodatkowy elementu budowlanego": Dla ścian można w wykonaniu ustawić "dodatkowy typ ściany". Ten jest używany szczególnie w systemach ERP lub w sterowniach produkcji jako parametr sterujący. "dodatkowy typ ściany" jest teraz również zapisywany w archiwum - pomiar dla ścian.

  • W programie danych budowlanych w drzewie wartości pomiarowych pojawia się na najniższym poziomie wartość pojedynczej ściany. Tam także przy ścianie jest pokazywany dodatkowy typ ściany np. "EG W 6 (90) AWSo" oznacza ParterrdPiętroparter, Ściana 6, kąt względem kierunku północnego 90° i dodatkowy typ ściany = AWSo.

  • W przekazie Excel programu danych budowlanych "Typ dodatkowy elementu budowlanego" może być traktowany jako osobne pole dla wartości pomiarowych i w listach materiałowych.

  • W ustawieniach kolumn dodano kolumnę "GE Zus.Typ". W tej kolumnie można wyświetlić dodatkowy typ ściany w listach materiałowych. Warunkiem jest, że dla danej ściany zapisane zostały już wartości pomiarowe, a zatem także ta informacja.

Katalog elementów, producent, produkty

W katalogu elementów dodano lub zaktualizowano poniższe produkty:

  • Płyta krzyżowo-laminowana -- CLT: dodano numery identyfikacyjne niezależne od producenta

  • Płyta krzyżowo-laminowana -- KLH: istniejące numery identyfikacyjne zostały zaktualizowane

  • Sklejka warstwowa -- Mayr Melnhof: produkty zostały uzupełnione o obliczenia statyczne, numery identyfikacyjne można również stosować w budowli

  • Sklejka warstwowa -- ZÜBLIN Timber: istniejące numery identyfikacyjne zostały zaktualizowane

  • Systemy łączeń -- BECK: dodano gwoździe Lignoloc

  • Systemy łączeń -- EUROTEC: asortyment produktów został zaktualizowany

  • Systemy łączeń -- HAUBOLD: asortyment produktów został zaktualizowany

  • Systemy łączeń -- HECO: asortyment produktów został zaktualizowany

  • Systemy łączeń -- PASLODE: asortyment produktów został zaktualizowany

  • Systemy łączeń -- SCHMID SCHRAUBEN HAINFELD: asortyment produktów został zaktualizowany

  • Dachówki, dachówki ceramiczne -- KORAMIC: asortyment produktów został zaktualizowany

  • Pręty / profile: drewno, lite drewno -- FRANCE POUTRES: dodano belki kratowe

  • Pręty / profile: drewno, lite drewno -- MASONITE BEAMS (ISB-Sinbpla): dodano belki kratowe

  • Pręty / profile: drewno, lite drewno -- RETROTIMBER: dodano drewno konstrukcyjne i drewno klejone warstwowo

  • Płyty, płyty izolacyjne -- elka: dodano naturalną płytę drewnianą VITA, esb Standard i esb Plus

  • Płyty, płyty izolacyjne -- SINIAT: dodano Defentex i Nida Twarda

  • Płyty, płyty izolacyjne -- STEICO: asortyment został zaktualizowany

  • Warstwy według producenta/STEICO: dodano warstwy do płyt izolacyjnych i membran

Last updated

Was this helpful?