Metoda bezpośredniego adresu komórki umożliwia wybór arkusza i komórki startowej (np.: A2) do osadzania danych, zaczynając od lewego górnego rogu. Możemy zadeklarować liczbę wierszy, które system ma uwzględnić. Jeśli paczka danych przekracza przewidziany zakres, dodatkowe wiersze zostaną automatycznie dodane, zachowując formatowanie. Gdy zadeklarowana liczba wierszy odpowiada ilości danych, wiersze wypełniane są bez ich rozszerzania.
